Nahiz eta Euskadin azken urteotan heriotza kopurua jaitsi, urtean hildakoekin ia 5.000 trafiko istripu egoten dira, 5.000 zaurituekin eta ehun bat heriotza (duela urte gutxi kopuru hori bikoitza zen).

Diotenez errepideko heriotzak murrizte gabeko mugikortasuna gozatzeagatik ordaindu behar den prezioa baino ez da eta gainera nahiko merkea. Ikuspuntu horretatik, ohikoa da trafiko istripuak jazoera bereiziak bezala kontuan hartzea non pertsonak zorte txarreko arazoa bezala hartzen duten, baina egia esateko norberaren ibilgailuan oinarritutako garraio sistemaren erabileraren ezaugarrietariko bat baino gehiago ez da.

Oso ezberdinak dira garraio publikoaren istripu kopuruak. Trenak eta autobusak autoek baino 50 aldiz txikiago dituzte kopuruak.

Kasu berezi bat da norberaren ibilgailuak oinezkoak harrapatzea, 250 bat pertsona gutxi gorabehera trafiko eta kaltegarri istripuetan bakarrik Euskadiko herri barruko bideetan. Gure hirietako kaleak toki oso arriskutsuak izan daitezke, eta dagoeneko trafiko istripuetan hildakoak “bide indarkeriaren” hildako bezala hasi dira hitz egiten.